POSZUKUJESZ WYDAWNICTW PODRÓŻNICZYCH O WATYKANIE?
ZAPRASZAM DO KSIĘGARNI INTERNETOWEJ "BEZDROŻA"



WATYKAN
GALERIA ZDJĘĆ

BAZYLIKA ŚWIĘTEGO PIOTRA NA WATYKANIE - W DETALACH

Zbliżając się do Bazyliki św. Piotra, zanim wejdziemy do świątyni, przyjrzyjmy się głównym elementom architektonicznym i zdobniczym kościoła, widocznym z placu św. Piotra.

U stóp świątyni witają nas dwie potężne postacie świętych: Święty Piotr (po lewej) - rzeźba
o wysokości 5,55 m, ustawiona na podium o wysokości 4,91 m, wykonana w latach 1838-1840 przez Giuseppe de Fabrisa (z pierwotnym przeznaczeniem dla Bazyliki św. Pawła za Murami), ustawiona przed bazyliką w 1849 roku i Święty Paweł (po prawej), dłuta Adama Todoliniego. Czas wykonania, rozmiary oraz miejsce pierwotnej lokalizacji - takie same, jak w przypadku rzeźby św. Piotra.

FASADA
Dzieło Carla Moderny (1556-1629), niefortunnie "doczepiona" do kościoła na zlecenie papieża Pawła V Borgheze (1605-1621), "który nienawidził kobiet". Moderna wzniósł ją w latach 1608-1612, wykorzystując jako budulec trawertyn pochodzący z Tivoli. Wymiary są imponujące: szerokość - 114,69 m, wysokość 48 m. Fasada skrywa w sobie dwie niepełne wieże, w tej po lewej stronie znajduje się Brama Dzwonów, gdzie zawieszonych jest 6 dzwonów, z których największy waży 8 ton. W zwieńczeniach znajdują się 2 zegary, po lewej, zegar pokazuje czas Rzymu, a zegar po prawej, czas uniwersalny. Twórcą zegarów był Giuseppe Valadier, który je wykonał w roku 1790. Na szczycie fasady ustawionych zostało 13 statuł. Miejsce centralne zajmuje postać Jezusa Chrystusa, wśród postaci 12 apostołów brakuje św. Piotra, towarzyszy im św. Jan Chrzciciel. Rzeźby mają 5,7 m wysokości. Przed czołem fasady znajduje się 8 kolumn. Na belkowaniu inskrypcja wielkimi literami (mają 1 m wysokości) głosi imię i tytuł zleceniodawcy, czyli Pawła V Borghese. Poniżej widzimy 9 okien z balkonami, w środku (nad wejściem głównym) znajduje się Loża Błogosławieństw, z której ogłaszany jest światu wybór nowego papieża (słowa Habemus Papam...). Także stąd wybrany papież wygłasza swoje pierwsze błogosławieństwo "Urbi et Orbi".

Ściana fasady skrywa atrium - przedsionek o wymiarach: 71 m długości, 13 m głębokości i 20 m wysokości. W atrium (po lewej) zobaczyć możemy posąg konny Karola Wielkiego, dłuta Cornacchiniego, z 1725 roku, a po prawej stronie posąg Konstantyna Wielkiego na koniu, dzieło Berniniego z roku 1670. Z przedsionka widzimy 5 drzwi w portyku bazyliki, korespondujących z 5 bramami atrium.

BAZYLIKA ŚWIĘTEGO PIOTRA
Do jej wnętrza wiedzie 5 drzwi, wymieniając od lewej:
Drzwi Śmierci - wykonane przez Giacomo Manzu (1908-1991) w latach 1961-1964.
Drzwi Dobra i Zła - wykonane przez Luciano Minguzziego w 1977 roku, a darowane papieżowi Pawłowi VI w osiemdziesięciolecie urodzin.
Drzwi Centralne (zwane Filarete lub Brązowymi) - najstarsze, zaprojektowane przez Antonia Averulino Filarete (1400-1469) w 1455. Pochodzą więc z konstantyńskiej Bazyliki św. Piotra. Nad tym głównym wejściem w portyku widoczna jest mozaika "Navicella della Ciesa", zdobiąca konstantyńską bazylikę. Została ona zamówiona u Giotta w 1298 roku na pierwszy Rok jubileuszowy 1300, zaś znalazła się w tym miejscu w roku 1675.
Drzwi Sakramentów - wykonane przez Venanzio Crocettiego w roku 1965. Tymi drzwiami wchodzimy do wnętrza bazyliki.
Drzwi Święte (Porta Santa) - wykonane przez Vico Consortiego w 1949 roku. Zastąpiły one drzwi drewniane pochodzące z 1749 roku. Otwierane są co 25 lat podczas inauguracji Roku świętego. W wigilię Bożego Narodzenia, zgodnie z tradycyjnym rytuałem, w uroczystej procesji papież podchodzi do tych drzwi. Po trzykrotnym przyklęknięciu i trzykrotnym uderzeniu młotkiem, mur zostaje obalony (od wewnątrz) i papież wstępuje do bazyliki jako pierwszy. Ceremonia symbolicznie nawiązuje do słów Chrystusa: "Ja jestem bramą. Jeżeli ktoś wejdzie przeze Mnie, będzie zbawiony"(J 10,9). Na koniec Roku jubileuszowego drzwi są zamykane w trakcie specjalnych uroczystości. W XX wieku były 2 dodatkowe lata święte: 1933 i 1983 rok.

WNĘTRZE BAZYLIKI ŚWIĘTEGO PIOTRA
Po przekroczeniu progów bazyliki wręcz przytłacza nas wielkość i bogactwo tego kościoła. Zresztą liczby mówią same za siebie: długość świątyni, jak wynika z napisu na posadzce przy Drzwiach Centralnych, wynosi 186,36 m (długość wraz z portykiem to 211,5 m), zaś wysokość nawy głównej 45,5 m przy długości 98 m. W nawie głównej napisy na posadzce podają wymiary innych 15 wielkich kościołów świata, możemy dla porównania zobaczyć, w którym miejscu kończyły by się one gdyby włożyć je do bazyliki watykańskiej. Odnotowana tu jest jedyna świątynia polska - Bazylika NMP w Gdańsku (103,5 m długości). W bazylice wśród elementów dekoracyjnych możemy wyróżnić 135 malowideł i mozaik (10 000 metrów kwadratowych!) oraz 395 posągów. Łączna powierzchnia świątyni wynosi 22 067 m2.
W kościele znajduje się 45 ołtarzy i 11 kaplic. Pochowanych zostało tu (łącznie z kryptami) 147 papieży. Prace dekoracyjne kościoła w dużej mierze prowadził Bernini i jego uczniowie. Jedną z ciekawszych pamiątek po bazylice konstantyńskiej jest znajdująca się na początku nawy głównej, porfirowa czerwona płyta w kształcie dysku. Na niej w noc Bożego Narodzenia 800 roku papież Leon III koronował Karola Wielkiego na cesarza. Wzdłuż nawy głównej możemy przyjrzeć się 39 postaciom zakonodawców.

Przy wejściu znajdują się dwie chrzcielnice, po lewej wykonana przez Francesco Moderatiego (1680-1721) i A.Cornacchiniego (1685-1740), a po prawej przez Giuseppe Lironiego (1668-1749) i G. B. de Rossiego.

Po lewej stronie kościoła, wyliczając od wejścia, znajdują się m.in.:

Kaplica Chrztu (Capella del Battesimo) - zaprojektowana przez Carla Modernę (z kopułą);
Pomnik Marii Klementyny Sobieskiej (1702-1735) - wnuczki Jana III Sobieskiego, a córki Jakuba Sobieskiego i Jadwigi Elżbiety Neuburskiej, która jest jedną z trzech kobiet w ten sposób uhonorowanych i pochowanych w bazylice, dzieło Pietra Brocciego z 1742 roku (towarzyszy jej mąż Jakub Stuart i dwóch synów: Karol Edward i Henryk Benedykt, kardynał). Maria K. Sobieska spoczywała w kryptach do roku 1745, kiedy to jej szczątki przeniesiono do wnętrza bazyliki;
Kaplica Prezentacji (Capella della Presentazione) - XVII/XVIII wiek, została dedykowana Piusowi X (i tak też zwana);
Kaplica Chóru (Capella del Coro), pracowali nad nią Moderno, Pietro Bianchi (1649-1740) - wykonał ołtarz główny i Boromini;
Kaplica Klementyńska (Capella Clementina), która powstała na zamówienie papieża Klemensa VIII (1592-1604), wykonali ją Michał Anioł i Giacomo della Porta;
Zakrystia i Skarbiec (przy pomniku Piusa VIII).

Lewy transept - znajdują się w nim 3 ołtarze, centralny to ołtarz św Józefa; Kaplica Błogosławionej Dziewicy na Kolumnie, autor Giacomo Della Porta, z ołtarzem papieża Leona I Wielkiego i mozaiką Błogosławionej Dziewicy na kolumnie pochodzącej z bazyliki konstantyńskiej, jej kopia została umieszczona na Pałacu Watykańskim;

Tron św. Piotra (Cattedra di San Pietro), dzieło Berniniego z 1666 roku, na galerii, otacza go czterech Doktorów Kościoła, statuy świętych mają 5 m wysokości i przedstawiają: św. Ambrożego i św. Augustyna - reprezentujących kościół łaciński oraz św. Afanazego i św. Jana Chryzostoma - reprezentujących kościół wschodni. Święto Katedry przypada 22 lutego.

Prawy transept - znajdują się w nim 3 ołtarze, centralny to ołtarz św. Marcina; w tej części bazyliki obradował I Sobór Watykański w roku 1869.

Pilastry kopuły, które widzimy powracając z prawego transeptu:

- po prawej - pilaster z loggią św. Heleny (matka Konstantyna I Wielkiego), rzeźba św. Heleny wykonana przez Andreę Bolgiego w r. 1635,
- po prawej (w głębi) - pilaster z loggią św. Weroniki, rzeźba św. Weroniki wykonana przez Francesca Michiego w 1629 roku,
- po lewej - pilaster z loggią św. Longwina (rzymski centurion), rzeźba św. Longwina wykonana przez Berniniego w 1635 roku,
- po lewej (w głębi) - pilaster z loggią św. Andrzeja (brat św. Piotra), rzeźba wykonana przez Duguesnoya Francaisa w 1635 roku, relikwie Świętego znajdują się w kościele św. Andrzeja w Patras (Grecja), przekazał je Grekom Paweł VI w 1966 roku.
W loggiach (balkonach) umieszczone są relikwie (z wyjątkiem św. Andrzeja i tzw. św. Weroniki) związane z tymi postaciami.

Ołtarz główny
Mieści się pod kopułą, pomiędzy czterema pilastrami. Znajduje się 7 m nad grobem św. Piotra. Został wykonany na zamówienie Urbana VIII przez Berniniego w 1633 roku z jednego bloku marmuru pochodzącego z Forum Nerwy. Wymiary w centymetrach: 435x200x123. Wzdłuż zejścia do grobu płonie dzień i noc 99 lamp. Naprzeciwko widzimy konfesję, dzieło Moderny z lat 1615-1617, bogato zdobiona intarsjowanymi marmurami. Ołtarz osłania przebogaty baldachim Berniniego (1633); baldachim podtrzymywany jest przez cztery spiralne kolumny (28,5 m wysokości) z brązu pochodzącego z portyku i kopuły Panteonu. Całość waży 93 tony! Ołtarz i baldachim konsekrował Urban VIII. Grób prostego rybaka z Galilei uświetnia majestatyczna kopuła.

Kopuła
Wysokość wewnętrzna kościoła, mierząc z kopułą, od posadzki do sklepienia kopuły wynosi 119 m, latarni 17 m. Perymetr każdego z czterech pylonów podtrzymujących kopułę sięga 71 m. Średnica zewnętrzna kopuły wynosi 59 m (w kościele jest jeszcze 10 mniejszych kopuł). Pod kopułą widzimy galerię okrążającą tambur na wysokości 53 m. Napis pomiędzy filarem św. Weroniki i św. Heleny głosi: HINC UNA FIDES MUNDO REFULGENT, zaś napis pomiędzy Filarem św. Longina i św. Andrzeja: HINC SACERDOTII UNITAS E XORITUR. W pendentywach cztery medaliony: św. Mateusza, św. Marka, św. Łukasza i św. Jana o diametrze 8,5 m każdy. Dookoła podstawy kopuły inskrypcja: TU es PETRUS et super hunc petram aedificabo ecclesiam mean et tibi dabo claces regni caelorum (litery mają 2 m wysokości). W kopule znajduje się 16 dużych okien. Na szczycie kolejna inskrypcja: S. PETRI GLORIAE SIXTUS. PP. V.A. MDXC PONTIF. V.

Idąc ku wyjściu z bazyliki mijamy (po lewej) m.in.:

Świętego Piotra (przy filarze św. Longwina), wykonany z brązu posąg siedzącego na tronie Świętego jest dziełem Arnolfo di Cambio (1245-1302) z około 1300 roku. Posąg pochodzi z bazyliki konstantyńskiej.
Kaplicę Gregoriańską (Capella Gregoriana) - prace nad tą kaplicą rozpoczął Michał Anioł, a zakończył Giacomo della Porta. Nazwa czci papieża Grzegorza XIII.
Kaplicę Najświętszego Sakramentu (Capella dell S.S.Sacramento) - zaprojektowana przez Francesca Borominiego (1599-1667) z tabernakulum Berniniego z roku 1674.
Kaplicę św. Sebastiana (Capella di San Sebastiano) - wykonana przez Piera Paola Cristoforiego, znajduje się tu zabalsamowane ciało papieża Innocentego XI.
Kaplicę Piety - dawniej Kaplica Krucyfiksu. Pieta została zamówiona u Michała Anioła przez kardynała Jeana Bilheresa de Lagraulasa 27 sierpnia 1498 roku. W tym miejscu została ustawiona w roku 1749 na polecenie Benedykta XIV (1740-1758). Napis na szarfie opasującej popiersie Najświętszej Panny - słynna sprawa podpisu mistrza, głosi: MICHAEL. ANGELUS. BONAROTUS. FLORENT.FACIEBAT.

KRYPTY PAPIESKIE
Podziemia obecnej bazyliki odpowiadają poziomowi pierwotnej konstrukcji z czasów Konstantyna. Paradoksalnie najstarsza część grot nosi nazwę Groty Nowe ze względu na niedawne prace renowacyjne. Obszar kryp podzielony jest na trzy nawy o obniżonym sklepieniu, otoczone podwójnym rzędem pilastrów.

Znajduje się tutaj przede wszystkim Grób Świętego Piotra (26 czerwca 1968 roku papież Paweł VI, po wielu latach prac archeologicznych, poinformował świat: Relikwie św. Piotra zostały zidentyfikowane w sposób, który możemy uznać za przekonujący) i kaplica św. Piotra oraz grobowce, m.in.: Piusa XII, Piusa VI, Piusa IX, Jana Pawła II, królowej Szwecji Krystyny, królowej Cypru Charlotte, Stuartów, Benedykta XIV, Innocentego XIII, Jana Pawła I, Marcelego II, Urbana VI, Pawła VI, Jana VI, Piusa III, Pawła II, Hadriana IV, Innocentego VII, Mikołaja V, Grzegorza V, cesarza Ottona II, Juliusza III, Mikołaja III, Bonifacego VIII, Kaliksta III, a także 13 kaplic, m.in: św. Weroniki, św. Heleny, Czeska, Irlandzka, Madonny della Partorienti, Polska, Litewska, św. Andrzeja, św. Longwina, Węgierska.

Przy wyjściu z krypt, na zewnątrz bazyliki, możemy dostrzec zaznaczone miejsce, w którym pierwotnie stał egipski obelisk.

* Bazylika Matki Bożej Królowej Pokoju (Basilique de Notre Dame de la Paix) w Jamusukro - stolicy Wybrzeża Kości Słoniowej jest obecnie największym kościołem katolickim na świecie. Bazylika została wybudowana w latach 1985-1989. Wysokość tej świątyni wynosi 158 m, zaś powierzchnia liczy 30 000 metrów kwadratowych. We wnętrzu kościoła mieści się 11 000 wiernych. Bazylikę odwiedził papież Jan Paweł II.
 
DESTYNACJE EUROPEJSKIE  ATRAKCJE TURYSTYCZNE EUROPY
STRONA ZAWODOWEGO PILOTA WYCIECZEK ZAGRANICZNYCH