Barokowa rezydencja księcia Eugeniusza Sabaudzkiego (1663-1736) położona jest pomiędzy Rennweg a Schweizergarten. Nazwa nawiązuje do przepięknego widoku na Wiedeń rozciągającego się z tego miejsca i utrwaliła się w czasach Marii Teresy. W roku 1697 książę zakupił ten teren pod swój przyszły pałac, a budowę rozpoczął u szczytu swojej sławy. Wybudował go architekt Johann Lucas von Hildebrandt (1721-1723). Dolny Belweder powstał w latach 1714-1716, zaś Belweder Górny w okresie 1720-1722. Rezydencja składa się z dwóch pałaców (Dolny Belweder i Górny Belweder) rozdzielonych ogrodem w stylu francuskim, ozdobionym szeregiem posągów sfinksów. Belweder Górny, bardziej reprezentacyjny przeznaczony był na bankiety i uroczystości, Belweder Dolny pełnił funkcję letniej rezydencji księcia. Ogród jest najstarszą częścią całego kompleksu. Został zaprojektowany wkrótce po nabyciu gruntu około 1700 roku, przez Dominique'a Girarda - ucznia André Le Nôtre'a, a ukształtowany został do roku 1725.

W 1752 roku pałac został wykupiony przez cesarzową Marię Teresę. Od 1775 roku z polecenia Józefa II, w Belwederze przechowywano obrazy należące do rodziny cesarskiej, a udostępniono je publiczności po raz pierwszy w roku 1781. W 1806 roku do Belwederu Dolnego przeniesiono również kolekcję obrazów z pałacu Ambras. Zbiory w całości zostały przeniesione w 1890 roku do Kunsthistorische museum. Jako ostatni członek rodziny Habsburgów urzędował tu arcyksiążę Franciszek Ferdynand w latach 1894-1914.

W obu pałacach, upaństwowionych po I wojnie światowej, miały miejsce ważne wydarzenia historyczne. Tu Adolf Hitler organizował konferencje dyplomatyczne. W Dolnym Belwederze podpisano 15 maja 1955 roku Traktat Belwederski kończący okupację Austrii przez armie aliantów. W tym samym roku ratyfikowano tu także austriacką konstytucję.

Górny Belweder mieści od roku 1953 Galerię XIX- i XX-wiecznej Sztuki Austriackiej (Österreichische Galerie des 19. und 20. Jahrhunderts), w tym największą na świecie kolekcję dzieł Gustawa Klimta (1862-1918). Perłą zbiorów są "złote obrazy" Klimta: "Pocałunek" i "Judyta"". W galerii Belwederu znajduje się też szereg innych równie fascynujących mistrzowskich obrazów Egona Schielego (1890-1918) i Oskara Kokoschki (1886-1980), wybitne dzieła francuskich impresjonistów oraz najważniejsze płótna wiedeńskiego biedermeieru (Ferdinanda Georga Waldmüllera, Friedricha von Amerlinga) oraz obrazy takich artystów jak Hans Makart, Boeckl, Wotruba, Hausner, Hundertwasser i innych.

Dolny Belweder jest siedzibą Muzeum Austriackiego Baroku (Barockmuseum) i Sztuki Średniowiecznej (Museum Mittelalterlicher Kunst), które mieści się w dawnej Oranżerii. W Muzeum Sztuki Średniowiecznej można podziwiać sztukę późnego gotyku, zwłaszcza misterne ołtarze z XV wieku. Muzeum Baroku prezentuje najważniejsze prace Johanna Michaela Rottmayra, Daniela Grana, Antona Franza Maulbertscha i Paula Trogera, szczególne wrażenie wywierają rzeźby dłuta Franza Xavera Messerschmidta (1736-1783).

Jedna z bram Górnego Belwederu

Górny Belweder

Ogrody Belwederu

Ogrody Belwederu

Górny Belweder