Miasto i port na południu Chorwacji (Dalmacja), nad Morzem Adriatyckim u podnóża Gór Dynarskich. Noszący miano perły Adriatyku. Liczba mieszkańców: 48,3 tys. (2005). Dubrownik jest głównym ośrodkiem turystycznym Dalmacji i przemysł turystyczny jest podstawą gospodarczą tego regionu, chociaż niedawna wojna tocząca się na Bałkanach, spowodowała kryzys w tej dziedzinie. W mieście znajduje się ważny port handlowy i pasażerski (np. połączenie promowe z Bari we Włoszech). W pobliżu Dubrownika znajduje się międzynarodowy port lotniczy Dubrownik. Na pobliskiej rzece zbudowano elektrownię wodną. Dubrownik jest stolicą Komitatu Dubrownik-Neretwa.

ZARYS HISTORII MIASTA

Dubrownik został założony jako Ragusium (później włoska Ragusa) przez rzymskich uciekinierów z Epidaurum (obecnie Cavtat) w roku 614. Założyli oni osadę na wyspie i nazwali ją Laus (Lave). Na przeciw, u stóp góry Srdj (412 m n.p.m.), Słowianie którzy osiedlili się tu nieco poźniej, nazwali swoją osadę Dubrownik (od dębu). Osady dzielił kanał, zasypany w XII wieku (obecnie Stradun) i wtedy nastąpiło połączenie się osiedli. W roku 667 pierwszy raz wspomniana została nazwa przez Anonima z Rawenny. W okresie od VIII wieku do XIV wzniesiono mury miejskie o łącznej długości 1940 m i wznoszące się do wysokości 40 metrów. Lata 886-887 to czas wojny z Saracenami, pomoc Dubrownikowi udzieliło Bizancjum. W roku 972 św. Vlaho został obrany patronem miasta (3 lutego obchodzone jest jego święto). Koniec wieku X to dla Dubrownika wojna z Bułgarami (988 rok) oraz moment założenia arcybiskupstwa (999 rok). W roku 1022 powstał pierwszy dokument z nazwą Dubrownik - Benedyktyni otrzymali wyspę Lokrum. XII stulecie, a dokładnie rok 1184 przyniósł miastu wojnę z Serbami. W roku 1204 nastąpiło podporządkowane Dubrownika Bizancjum. W latach 1205-1808 Dubrownik jako wolna republika kupiecka znajdował się pod władzą, kolejno: do 1358 roku Wenecji, potem Węgier, a od roku 1526 Turcji. Od 1238 roku władza należała do Wielkiej i Małej Rady oraz Senatu (od 1253). Głową państwa był książę. Gdy Dubrownik został uzależniony od Wenecji, rektorem był wenecjanin, a od roku 1358 zawsze obywatel Raguzy. W 1272 roku przyjęto statut Dubrownika. Rozwijająca się republika kupiecka zasłynęła wprowadzając w roku 1301 służby medyczne mające być na usługach miasta. W 1317 roku założono pierwszą aptekę. Inne ważne daty w rozwoju miasta:
1319 - wybudowano wieżę Minćeta
1347 - założono domy starców "Domus Christi"
1348 - wybuchła epidemia "czarnej śmierci", która pochłonęła 8 000 istnień ludzkich
1351 - wprowadzono straż pożarną
1377 - założono lazaret miejski
1397 - początek budowy wieży zegarowej
1406-1413 - nastąpiło wyburzenie drewnianej zabudowy, wprowadzono polecenie budowania z kamienia
1418 - wprowadzono zakaz handlu niewolnikami
1435 - założono pierwszą publiczną szkołę
1438-1444 - położono wodociąg
1468 - początek zabudowy Stradun
XV-XVII wiek - nastąpił gwałtowny rozkwit kulturalny i gospodarczy Republika Dubrownickiej. Powolny upadek miasta i republiki po trzęsieniu ziemi w dniu 6 kwietnia 1667 roku, w którym zginęło około 5 000 osób.
1713 - wybudowano katedrę
W latach 1806-1814 Dubrownik należał do Francji
Od 1815 roku miasto znalazło się w granicach Austrii (później Austro-Węgier)
Od roku 1909 nazwa Dubrownik zaczęła funkcjonować jako oficjalna nazwa tego miasta.
W latach 1918-1929 Dubrownik w Królestwie Serbów, Chorwatów i Słoweńców
W okresie kwiecień 1941 - wrzesień 1943 okupacja włoska, a w latach 1943-1944 okupacja niemiecka
W październiku 1944 roku nastąpiło oswobodzenie Dubrownika przez oddziały partyzanckie.
Dubrownik do 1991 roku w granicach Jugosławii.
Od roku 1991 w niepodległej Chorwacji.
Dubrownik od 19 lipca 1991 roku do stycznia 1992 roku był oblegany przez wojsko serbskie, 68% budynków starówki spośród 824 uległo zniszczeniu. W zabudowę uderzyło 314 pocisków, a w mury obronne 111.

CIEKAWOSTKI
* Patronem Dubrownika jest święty Błażej
* Miasto słynie z Letniego Festiwalu (Dubrovački ljetni festival)
* W Dubrowniku mieszkał polski kompozytor i pisarz Ludomir Michał Rogowski (1881-1954)

WARTO ZOBACZYĆ

STARE MIASTO
Zostało wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przrodniczego UNESCO (główna ulica Stradun zwany Placa)

KOŚCIÓŁ SV SPAS (Kościół Zbawiciela)
Mieści się w pobliżu Bramy Pile. Przetrwał trzęsienie ziemi z roku 1667. Został wybudowany w latach 1520-1528 przez braci Andrijici. W jednonawowej świątyni zwraca uwagę obraz "Ascension" ("Wniebowstąpienie") Pietra Antonia da Urbino z roku 1528. Kościół powstał jako pierwsza budowla przy Stradun.

STRADUN
Główna ulica Starego Miasta, zwana też Placa (Plac), o długości 292 m. Biegnie od bramy Pile do bramy Ploće. Wcześniej był tu kanał. Po trzęsieniu ziemi została odbudowana. Zabudowa jest więc XVIII-wieczna.

BRAMA PILE
Stanowi wejście do miasta od strony zachodniej. Wiedzie doń kamienny most gotycki o 2 łukach, projektu Paskoje Milićevića z 1471 roku i most drewniany (dawniej podnoszony na noc). W bramie widzimy statuę św. Vlaha.

BRAMA PLOCE
Stanowi wejście do miasta od strony wschodniej. Wzniesiona przez Miho Hranjaca w 1628 roku. Ozdobiona postacią św. Vlaho.

WIELKA STUDNIA ONOFRIA
Zabytkowa studnia zbudowana w latach 1438-1444 przez neapolitańskiego architekta Onofria della Cava. Znajduje się tuż przy Bramie Pile. Posiada 16 ujęć. Woda doprowadzona jest z rzeki Dubrovacka, płynącej 20 km od miasta. Pełniła niegdyś funkcję baptysterium.

MURY MIEJSKIE
Składa się ten system obronny z 5 bastionów, 3 okrągłych, 12 kwadratowych, 2 narożnych wież, 2 fortec: Revelin (na wschodzie) i Lovrijenac (na południowym zachodzie). Mury miejskie wznoszą się do wysokości 25 metrów i posiadają grubość do 6 metrów. Układ obronny zachował się z okresu X-XV wiek.

PAŁAC REKTORÓW (KNEŻEV dvor)
Była to rezydencja Rektorów Dubrownika. Stanowi mieszankę gotyku i renesansu. Wcześniej był tu zamek obronny z XII-XIII wieku, zniszczony w wyniku wybuchu prochu w roku 1435. Pałac zaprojektowali i wznosili: Onofrio di Giordana della Cava, Michelozzo i Juraj Dalmatinac. W Pałacu mieści się obecnie muzeum. Rekonstrukcja.

WIEŻA ZEGAROWA
Dzwonnica ma wysokość 35 metrów, pochodzi z 1444 roku. Została odbudowana w 1928 roku. W wieży wisi dzwon o wadze 2 ton, w który biją dwaj żołnieże: Maro i Baro. Dzwon jest oryginalny i pochodzi z roku 1506. Obok wznosi się budynek Straży Głównej. Po prawej zaś widzimy Małą Fontannę Onofria z XV wieku, dzieło Pietro di Martino da Milano.

ORLADNOŚ
Kolumna, statua Paladyna Rolanda, wykonana przez Antuna Dubrovćanina w roku 1418. Długość prawego przedramienia Orlanda służyła jako oficjalny wyznacznik miary a czasach Republiki Dubrownickiej - był to tzw. łokieć dubrownicki, mierzący 51,2 cm. Stoi pomiędzy Pałacem Sonza (Archiwum Dubrownika) i kościołem św. Vlaha. Tu odbywały się ważne zgromadzenia, tu obwieszczano wiadomości i publicznie karano przestępców. Symbolizuje wolność Dubrownika.

KOŚCIÓŁ SV VLAHO (Kościół św. Vlaha)
Wzniesiony w latach 1707-1714. Barokowy. Zaprojektowany przez Marino Gropellego, który wzorował się na kościele św. Maurycego w Wenecji.

KATEDRA WNIEBOWSTĄPIENIA NMP (Stolna crkva Velike Gospe)
Katerdę wznoszono w latach 1617 - 1713. Kościół kopułowy, barokowy. Wzniesiony w miejscu wcześniejszej katedry z XII-XIII wieku. Pracami kierowali kolejno: Buffani, Andreotti, Napoli, a ukończył Katićić w 1713 roku. Jest to świątynia trzynawowa. Skarbiec mieści 138 relikwiarzy. W katedrze znajduje się grobowiec Rudera Bośkovica, najsłynniejszego z Dalmacji fizyka, astronoma, matematyka, filozofa i poety. W ołtarzu głównym znajduje się poliptyk stworzony w szkole Tycjana, przedstawiający "Wniebowstąpienie Najświętszej Maryi Panny". Katera wznosi się w centrum Poljana Marin Drzić.

POMNIK IVANA GUNDULICIA
Ten słynny dalmatyński poeta opiewał walki pod Chocimiem w poemacie "Osman". Wśród 4 płaskorzeźb na postumencie widnieje wizerunek Jana III Sobieskiego i hetmana Chodkiewicza.

POLECAM STRONY

www.dubrovnik.hr

www.tzdubrovnik.hr

Flaga miejska

Herb miasta

Brama Pile

Wielka Studnia Onofria

Kościół Zbawiciela

Stradun

Orladnoś

Mała Fontanna Onofria

Katedra

Stary Port