Fiordem nazywamy wąską i długą, mniej lub bardziej rozgałęzioną, głęboką morską zatokę położoną wśród skalistych wysokich i stromych brzegów. Fiordy powstały przez zalanie żłobów i dolin polodowcowych na obszarze górskim. Zatoki tego typu stanowią element polodowcowego krajobrazu Norwegii, Szkocji, Grenlandii, Labradoru, Patagonii i Nowej Zelandii.

Norwegia posiada największe skoncentrowanie fiordów na świecie. Wybrzeża i okolice części fiordów są zagospodarowane pod względem rolniczym już od 3 tysięcy lat. Fiordy jeszcze przed czasami Wikingów stanowiły ważne szlaki komunikacyjne i transportowe.

Położony pomiędzy wyspami And (na wschodzie) i Senja (na zachodzie) na obszarze dwóch okręgów: Nordland i Troms. Długość fiordu wynosi 90 km, a maksymalna głębokość dochodzi do 517 m.

Kilka lat temu polski nurek Leszek Piotr Zochowski odkrył w tym fiordzie rafę koralową. Znajduje się ona na głębokości 10 - 20 metrów i ma długość około 40 m. Wysokość rafy dochodzi do 3 metrów. Ocenia się, że liczy ona 7 tysięcy lat. Jest martwa. Drammenfjord połączony jest na zachodzie z Ytre Oslofjord. Do fiordu uchodzi rzeka Drammenselva, która łączy Drammenfjord z Tyrifjordem. Rzeka ma 48 km długości. Nad fiordem położone jest miasto Drammen. Głębokość fiordu dochodzi do 117 metrów. Zachodnie i południowo-zachodnie wybrzeże fiordu graniczy z okręgiem Vestflod.

Fiord znajduje się w południowo-zachodniej Norwegii w okręgu More og Romsdal, na północny wschód od Bergen. Wraz z leżącym o 120 km od niego Noeroyfjordem został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego UNESCO 14 lipca 2005 roku. Szczyty wokół fiordu przekraczają 1 700 m wysokości. Geirangerfjord rozciąga się na długości 16 km pomiędzy miejscowościami Geiranger i Hellesylt. Jest gałęzią Storfjordu. Najgłębsze miejsce fiordu dochodzi do 260 metrów pod poziomem tafli wody. Wielką atrakcją fiordu są wodospady: De syv sostre, Friaren i Brudesloret. W okolicy Geirangerfjordu położona jest słynna turystyczna Droga Trolli. Najważniejszą i zarazem najsłynniejszą miejscowością leżącą nad brzegiem fiordu jest Geiranger. Tutejszy port obsługuje 160 statków pasażerskich w sezonie letnim (od maja do września).

Ten norweski fiord w okręgu Hordaland pod względem długości zajmuje trzecie miejsce na świecie i drugą pozycję wśród krajowych fiordów. Rozpoczyna się przy Oceanie Atlantyckim na południe od Bergen i ciągnie się przez 179 km. Największa głębokość fiordu dochodzi do 891 metrów. Hardangerfjord spotyka się na swojej przestrzeni z lodowcem Folgefonna o powierzchni 220 km². Nad brzegami fiordu zlokalizowanych jest 13 gmin. Szerokość dochodzi do 10 km. Fiord posiada liczne rozgałęzienia. Do głównych ramion fiordu należą: - Sorfjord (zachodnie ramię) rozciągający się do płaskowyżu Hardangervidda, wcinając się na odległość 40 km. Nad tym ramieniem położona jest miejscowość Odda, a atrakcję stanowi wodospad Skjeggedalsfoss o wysokości 160 metrów. - Eidfjord (wschodnie ramię), wcinający się na odległość 24 km, wielką atrakcją jest tu wodospad Voringfoss o wysokości 163 metrów. Inne fiordy połączone z Hardangerfjordem, licząc ze wschodu na zachód to: Hunsefjorden, Lokksundet, Onarheimsfjorden, Storsundet, Kvinnheradsfjorden, Oynefjorden, Bundesundet, Sildefjorden, Hissfjorden, Strandebarmsbukta, Ytre Samlafjorden, Indre Samalfjorden, Utenfjorden, Granvinfjorden, Osafjorden, Ulvikfjorden. Fiordy charakteryzują się bardzo dobrze rozwiniętą linią brzegową. 28 lutego 2007 rozpoczęła się budowa najwyższego wiszącego mostu w Norwegii, mającego liczyć 1 380 m. Most przerzucony zostanie między miejscowościami Bruravik i Brimnes u zbiegu tras nr 7 i 13, biegnących przez płaskowyż Hardangervvida.

Długość fiordu wynosi 9 km. Hafrsfjord znajduje się w granicach administracyjnych gminy Stavanger i gminy Sola, w okręgu Rogaland. Tu odbyła się słynna bitwa w roku 872, której skutkiem było zjednoczenie ziem norweskich w królestwo przez króla Haralda Pięknowłosego (Jasnowłosego), panującego w latach 872-930.

Rozciąga się wzdłuż granicy norwesko-szwedzkiej od Singlefjord. Nad nim twierdza Fredriksten i miasto Halden. Fiord znajduje się w granicach administracyjnych okręgu Ostfold.

Położony jest w okręgu Rogaland w południowo-zachodniej Norwegii. Jego długość wynosi 42 km, a głębokość dochodzi do 422 metrów. Ściany otaczających gór wznoszą się ponad 1 000 m nad poziomem fiordu. Nad brzegami fiordu położone są tylko dwie wsie: Forsand i Lysebotn. Na dwóch krańcach fiordu znajdują się wielkie atrakcje turystyczne kraju: Preikestolen i Kjeray.

Pod względem długości jest 12 fiordem kraju - 78 km, a biorąc pod uwagę jego głębokość - zajmuje 18 miejsce z maksymalną głębią 553 m. Na jego wschodnim wybrzeżu położony jest słynny Narvik, zaś na północnym - miejscowości Tjeldsund i Evenes. Okolice północnego wybrzeża stanowią równiny, zaś z pozostałych kierunków występują góry dochodzące do 1 700 m n.p.m.. Na dnie fiordu spoczywają zatopione w czasie II wojny światowej statki, w tym niemiecki niszczyciel "Georg Thiele". Znajduje się w okręgu Nordland.

Fiord w cieśninie Skagerrak, u południowych wybrzeży Norwegii, wcinający się 107 km w głąb Półwyspu Skandynawskiego. Powierzchnia 1984 km², szerokość u ujścia 15-30 km, głębokość do 354 m. Przez Oslofjord prowadzi droga wodna do Oslo. Jedna z najbardziej zaludnionych części wybrzeża Norwegii. Graniczy z następującymi okręgami norweskimi: Oslo, Ostfold, Akershus, Buskerud, Vestfold i Telemark. Gałęzie główne Oslofjordu to: Ytre Oslofjord, Drobaksundet i Indre Oslofjord (tu na dnie znajduje się zatopiony niemiecki krążownik "Blucher"). Pod względem długości jest 5 fiordem Norwegii.

Fiord liczy 85 km długości. Do fiordu uchodzi rzeka Ranelva. Położony jest w okręgu Nordland.

Drugi pod względem długości fiord na świecie, po Scoresby Sund na Grenlandii, zarazem najdłuższy w Norwegii. Znajduje się w okręgu Sogn og Fjordane w zachodniej części kraju. Fiord zaczyna się w Solund 72 km na północ od Bergen i ciągnie się 203 km w głąb lądu, aż do miejscowości Skjolden. Najgłębszy punkt fiordu znajduje się na głębokości 1 308 m poniżej poziomu morza, a jego szerokość waha się od 1,5 km do 6 km. Nad fiordem oraz jego rozgałęzieniami leżą m.in. miejscowości: Hoyanger, Viki i Sogn, Sogndal i Ardal. Otaczające fiord klify dochodzą do wysokości ponad 1 000 m. Sognefjord posiada wiele odgałęzień. Licząc z zachodu na wschód: Sognesjoen, Bofjorden, Risnefjorden, Ikjefjorden, Vadheimsfjorden, Fugleseffjorden, Hoyangsfjorden, Lanefjorden, Finnafjorden, Arnafjorden, Esefjorden, Fjerlandsfjorden (naprzeciw lodowca Jostedalsbreen), Vettefjorden, Sverefjorden, Norafjorden, Sogndalsfjorden, Barsnesfjorden, Eidsfjorden, Aurlandsfjorden, Noeroyfjorden (wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO), Amlabukt, Lerdalsfjorden, Ardalsfjorden, Lusterfjorden (naprzeciw Jotunheimen, Breheimen i Jostedalsbreen), Gaupnefjorden. U wejścia do fiordu znajduje się grupa wysp Sula. Sognefjord rozciąga się u stóp gór Jotunheim i Parku Narodowego Jostedalsbree. W okolicy wybrzeży fiordu biegnie droga Sognefjells vegen, najwyżej położona w Skandynawii.
Najsłynniejszym ramieniem fiordu jest Noeroyfjorden z racji dziewiczo-surowego krajobrazu oraz z tylko 250 m szerokości w najwęższym miejscu. Ma on 17 km długości. Wysokość szczytów nad fiordem dochodzi do 1 800 m Został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego UNESCO. To w sąsiedztwie fiordu występują wodospady: Feigumfossen o wysokości 218 m (nad Lusterfjorden) i Kvinnafossen o wysokości 120 m (obok drogi Leikanger-Hella).
Sąsiadami Sognefjordu są także jęzory lodowcowe: Nigardsbreen, Boyabreen, Bergsetbreen, Austerdalsbreen, Flatbreen i Tunsbergsdalabreen.

Jest odnogą Morza Północnego. Pod względem długości jest trzecim norweskim fiordem - 130 km. Położony jest w w środkowo-zachodniej części kraju. Rozciąga się od Orland na zachodzie do Steinkjer na północy, mijając po drodze Trondheim. Największa głębokość dochodzi do 785 metrów. Szerokość fiordu waha się od 4 do 18,5 km. Głównymi wyspami fiordu są Ytterdy (28km², 13,5x4,3 km) i Taytra. U wejścia do fiordu znajduje się grupa wysp. Pomiędzy miejscowościami Inderoy i Mosvik przerzucono nad fiordem w roku 1991 most Skarnsundet bru o długości 1010 m i wysokości nad taflą wody 45 m. Trondheimsfjord nie zamarza zimą, ale jego północna odnoga Verrasundet skrywa się pod lodem. Basen fiordu składa się jescze z 2 częśći: Skarnsundet i Beitstadfjord. Wody fiordu są bogate w różne gatunki ryb, występuje ich tutaj 90 gatunków. W latach 90-tych odkryto w wodach fiordu na głębokości około 50 m rafy koralowe. Do fiordu uchodzą m.in. rzeki: Gaula i Orkla. Obszary na wschód i południe od fiordu są terenami rolniczymi, na zachód zaś i na północ występują góry. Fiord jest od najdawniejszych czasów wykorzystywany jako droga komunikacyjna i transportowa.
Trondheimsfjord stanowi naturalną granicę pomiędzy częścią północną Norwegii a południową. Odgałęzienia główne fiordu to: Orkedalsfjorden, Strindfjorden i Asenfjorden.
Trondheimsfjorden znajduje sie w granicach administracyjnych okręgu Sor-Trondelag.

Jest drugim pod względem głębokości fiordem kraju - 897 m. Otoczony jest przez masyw górski Stetinden z Narodową Górą Norwegii Stetind o wysokości 1 392 m n.p.m.
Położony jest w okręgu Nordland.

Długość fiordu około 50 km. Ma swój początek w Tjotta, spotyka się z Leirfjordem. Do fiordu uchodzą rzeki: Vefsna, Fusta i Drevja.
Znajduje się w okręgu Nordland.