Wzgórze Kalenberg odegrało bardzo ważną rolę w dziejach XVII-wiecznej Austrii, Turcji i Polski. Miejsce to bowiem związane jest z jedną z największych bitew ówczesnej Europy, która była jednocześnie olbrzymim sukcesem polskiego oręża, polskiej husarii, dowodzonej przez króla Jana III Sobieskiego. To z tym wzgórzem kojarzona jest słynna Odsiecz Wiedeńska 1683 roku.

Kahlenberg o wysokości 484 m n.p.m. jest częścią Lasu Wiedeńskiego. Położony jest w granicach 19 dzielnicy Wiednia. Otaczają go wzgórza: Leopoldsberg (423 m n.p.m) z kościołem św. Leopolda, Reisenberg i Hermannskogel (542 m n.p.m.). Wzgórze na przestrzeni wieków przybierało różne nazwy: Kalkberg, Josefsberg, Schweinsberg.

Pierwsza wzmianka o Kahlenbergu pochodzi z 1101 roku , kiedy to margrabia Austrii Leopold III Babenberg (1073-1136) przeniósł swoją siedzibę z Melku na wzgórze zwane dziś Leopoldsberg, sąsiadujące z Kahlenbergiem. W roku 1246 wzgórze przejęli Kanonicy Regularni z Klosterneuburg i przez cztery wieki byli jego właścicielami. W roku 1627 cesarz Ferdynand II Habsburg (1619-1637) sprowadził z Italii do Wiednia kamedułów i na drodze wymiany z Kanonikami Regularnymi, uzyskał Kahlenberg i przekazał go kamedułom. 10 sierpnia 1629 roku, w obecności cesarza Ferdynanda II, nuncjusz apostolski Jan Palotta, poświęcił kamień węgielny pod budowę kościoła św. Józefa i klasztoru. Budowa została zakończona w 1639 roku. Podczas wojny trzydziestoletniej w roku 1643 Szwedzi złupili zabudowania gospodarcze klasztoru, zmuszając pustelników do opuszczenia terenu zakonnego. 11 września 1683 roku armia cesarska, dowodzona przez Karola Lotaryńskiego, zajęła Kahlenberg i Leopoldsberg. Był tu także król Jan III Sobieski ze swoją armią, który spędził w tym miejscu noc z 11 na 12 września, a o czwartej rano 12 września uczestniczył w Mszy św., którą celebrował - na ruinach kościoła i klasztoru - legat papieski Marco d'Aviano. Po Mszy św. odbyła się ostatnia narada wojenna, po której Sobieski wydał rozkaz decydującej bitwy. Bitwa, jak wiemy zakończyła się klęską Turcji. 6 listopada 1693 roku na wzgórze powrócili kameduli. Odbudowa kościoła św. Józefa i klasztoru zakończyła się w roku 1734. W wyniku kasaty zakonów kontemplacyjnych w cesarstwie w roku 1782, kameduli 5 lipca tego roku opuścili Kahlenberg. Kościół i klasztor obrócono na cele świeckie. W roku 1783 ponownie konsekrowano świątynię i utworzono przy nim parafię. W czasie wojen napoleońskich w roku 1809 dotarły tu wojska francuskie, niszcząc kolejny raz zabudowę Kahlenbergu. Jan i Józefina Finsterle w roku 1849 odkupili od księcia Liechtensteinu Jana kościół z przyległymi budynkami, odbudowali je i 12 września 1852 roku odbyło się kolejne poświęcenie świątyni.

4 kwietnia 1906 roku dokonano aktu przekazania kościoła św. Józefa polskiemu Zgromadzeniu Zmartwychwstańców. W roku 1930 w zakrystii pokamedulskiej i usytuowanej przy niej kaplicy, poświęconej bł. Innocentemu XI i Janowi III Sobieskiemu urządzono niewielkie muzeum o tematyce Odsieczy Wiedeńskiej. 13 września 1983 roku, w trzechsetną rocznicy Odsieczy Wiedeńskiej przebywał na Kahlenbergu Jan Paweł II.

Na Kahlenbergu znajduje się również 165-metrowej wysokości wieża radiowo-telewizyjna, cmentarz, hotel, restauracja, sklep z pamiątkami, taras widokowy i kioski małej gastronomii. Wzgórze pokryte lasem stanowi teren rekreacyjny dla mieszkańców Wiednia, głównie jest odwiedzane przez nich w soboty i niedziele.

POLECAM STRONY

Kościół św. Józefa na Kahlenbergu

Kościół św. Józefa na Kahlenbergu

Tablica upamiętniająca pobyt
Jana Pawła II na Kahlenbergu
12 września 1983 roku.