RÓD LIECHTENSTEINÓW

Liechtensteinowie należą do najstarszych rodów arystokratycznych w Europie. Korzenie tej książęcej rodziny sięgają XII stulecia.

Poprzez setki lat rozrastająca się familia wydawała ze swego łona rycerzy, dowódców wojskowych, duchownych, dyplomatów, polityków i urzędników piastujących wysokie godności i stanowiska na cesarskich dworach, najpierw Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, a następnie Cesarstwa Austriackiego. Członkowie rodu brali udział w najważniejszych momentach dziejowych naszego kontynentu, wpisując się na trwałe w jego historię.

Liechtensteinowie, idąc za przykładem Habsburgów, kierowali się przede wszystkim dobrem rodu prowadząc politykę dynastyczną, często stosując zasady Machiavellego. Jak w każdej rodzinie i tu zdarzały się "czarne owce", o których oficjalna historia rodu stara się zapomnieć.

Dobra Liechtensteinów znajdowały się w takich krainach historyczno-geograficznych, jak: Dolna Austria, Bohemia, Morawy, Śląsk i Styria.

Dzisiaj zaś spośród rodzin monarszych Europy wyróżniają się niezależnością finansową od swoich poddanych i najsilniejszą władzą realną w swoim państwie.

POCZĄTKI

1136 - pierwsza wzmianka na kartach historii, mówi ona o Hugo Liechtensteinie, posiadaczu ziemskim. Przyjął on imię od nazwy zamku Liechtenstein, położonego w pobliżu Maria Enzersdorf w Dolnej Austrii na południe od Wiednia.
1265/66 - zmarł Heinrich Liechtenstein, który rozpoczął główną linię rodu. Tytułował się Panem Nicolsburga w południowych Morawach.
W XIII stuleciu istniały 3 linie: Liechtenstein, Rohrauer i Petroneller - dwie ostatnie wymarły,
w związku z czym ród utracił wiele dóbr.
1394 - Johann I utracił (zapewne za staraniem Habsburgów) wszystkie dominia w Dolnej Austrii, pomimo wiernej służby u Albrechta III Habsburga.
1504 - spotkanie rodu doprowadziło do wyodrębnienia kolejnych linii: Stezregger, Feldsberger i Nicolsburger - tylko ta linia Liechtensteinów przetrwała więcej niż kilka pokoleń.
1606 - Karl, Maximilian i Gundaker zwołali konwent rodu na którym ustalono zasadę dziedziczenia tytułów i reprezentacji rodziny przez regenta, najstarszego z rodu.

KSIĄŻĘTA LIECHTENSTEIN

KARL I (1569-1627), książę (1608-1627). Wykorzystując swoje koneksje na dworze Rudolfa II otrzymał tytuł książęcy, czym otworzył nowy rozdział w historii rodu. 1620 - Liechtensteinowie stanęli u boku Habsburgów w Czechach, Karl I i Maximilian tłumili czeskie powstanie.

KARL EUSEBIUS (1611-1684), książę (1627-1684). Odbudował i rozbudował dobra rodowe po zniszczeniach poczynionych przez wojnę trzydziestoletnią.

HANS-ADAM I (1657-1712), książę (1699-1712). To właśnie on zakupił w roku 1699 i 1712 Schellenburg i Vaduz. Kolekcjoner dzieł sztuki, znawca prac Rubensa i van Dycka.

JOSEF WENZEL (1696-1772), książę (1712-1772), trzykrotnie przewodził rodowi w latach: 1712-1718, 1732-1745 i 1748-1772. Żołnierz i dowódca. Uczestnik kampanii w Italii (1745) i na Węgrzech (1753), ambasador Habsburgów w Paryżu.

ANTON FLORIAN (1656-1721), książę (1718-1721). To w czasie jego rządów 23 stycznia 1719 roku powstało Księstwo Liechtenstein. Władca absolutny w dobrach rodowych. Ambasador Habsburgów w Stolicy Apostolskiej.

JOSEF JOHANN ADAM (1690-1732), książę (1721-1732). Był wzorem administratora majątkiem rodzinnym.

JOHANN NEPOMUK KARL (1724-1748), książę (1732-1748).

FRANZ JOSEF I (1726-1781), książę (1772-1781). Żywił głębokie zainteresowanie sprawami ekonomicznymi Księstwa Liechtenstein. Kolekcjoner dzieł sztuki.

ALOIS I (1759-1805), książę (1781-1805). Rozbudował bibliotekę rodową. Znawca leśnictwa. Wielbiciel sztuki, zwłaszcza teatru.

JOHANN I JOSEF (1760-1836), książę (1805-1836). Przeprowadził reformy administracyjne, rolnictwa i leśnictwa w dobrach rodowych. Przykład władcy absolutnego.

ALOIS II (1796-1858), książę (1836-1858). Jako pierwszy z książąt odwiedził Księstwo Liechtenstein w roku 1842 i 1847. Starał się chronić dobra rodziny przed skutkami Wiosny Ludów. Dbał o rozwój ekonomiczny włości.

JOHANN II (1840-1929), książę (1858-1929). Nie brał udziału w życiu towarzyskim. Odrestaurował zamek w Vaduz. Za jego rządów Księstwo Liechtenstein otrzymało dwie konstytucje, pierwszą w 1862 roku i drugą w 1921 roku. Przez współczesnych zwany był "Dobrym".

FRANZ I (1853-1938), książę (1929-1938). Zajmował się z dobrymi skutkami ekonomiką Księstwa Liechtenstein.

FRANZ JOSEF II (1906-1989), książę (1938-1989). Często przebywał w swoim księstwie. Przeniósł w roku 1938 na stałe rezydencję rodu do Vaduz. W 1984 roku kobiety w Liechtensteinie otrzymały prawa wyborcze.

HANS-ADAM II urodzony 14 lutego 1945 roku, panuje od 1984 r. Dzięki jego polityce Księstwo Liechtensteinu przystąpiło w 1990 roku do ONZ, a dwa lata później do Europejskiego Obszaru Gospodarczego. W roku 2003 narodowe referendum poszerzyło uprawnienia rządzącego księcia w państwie. 15 sierpnia 2004 roku przekazał władzę swojemu synowi Alojzemu (Alois), jako regentowi.

POLECAM STRONY

www.fuerstenhaus.li

Obecnie żyjący członkowie rodu są potomkami Johanna I (1760-1836). Ród liczy ponad 100 osób i tylko część mieszka w Liechtensteinie. Książęca rodzina jest właścicielem wielu instytucji, towarzystw i spółek, które zatrudniają kilka tysięcy osób i są zlokalizowane na różnych kontynentach.